Doorgaan naar hoofdcontent

Niet-weten


Vandaag weet ik niks.

Ik weet niet wat ik wil eten, waar ik naartoe wil, wat ik wil doen, ik weet niet wat ik wil. Mijn geest is een groot white board waar ik vol verwachting naar kijk in de hoop dat er iets op verschijnt.

Op verschillende momenten op de dag vind ik mezelf  terug achter de laptop terwijl ik berichten lees op facebook die me zouden moeten inspireren.


Ik zie deze uitspraak: 'live your life like a butterfly. take a rest sometimes, but never forget how to fly' en weet niet wat ik ermee aan moet. Gewoonlijk like ik van alles maar nu like ik helemaal niks.


Ik sta in de tuin met mijn blote voeten in het gras.
Het heeft net geregend en ik voel de koelte langs mijn enkels omhoog trekken.
Ik voel me zo onhandig als een zwanenjong van twee weken oud dat lomp waggelend zijn weg naar het vrije water probeert te vinden. Nu sta ik hier in mijn tuin en voel, dat weet ik. .


Mijn gedachten komen tot rust. Ik hoef het ook niet te weten. Alsof er iets te weten valt. Ik ben hier, ik ben.


Goed, en nu? Rusten, zitten, voelen, wachten.
Binnenin mij een glimlach.
Ik ben benieuwd wat er komt.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Lof der Verveling

“Onmisbaar is de verveling die het zelf bewust laat voortbestaan, om daarin een bron van inspiratie te vinden. Juist omdat zij leeg is, een vacuüm vormt, stroomt er veel op haar toe en trekt zij van alles aan: ongedachte gedachten, onvoorziene ontmoetingen, verrassende ervaringen, nieuwe voorstellingen, gedurfde ideeën, verbanden, samenhangen die plotseling 'zin geven'”. - Wilhelm Schmidt. In mijn leven bestaan er verschillende vormen van verveling. De ongemakkelijke, waarbij het onmogelijk lijkt om maar iets  vinden dat belangwekkend genoeg is om te doen, maar ik toch blijf zoeken naar een activiteit. De licht melancholische, waarin ik me lusteloos en richtingloos voel en ik verval tot inertie. De existentiële waarin het hele leven als zodanig op momenten vervelend lijkt. Been there, done that. Why move? Zeurderig, klaaglijk, mistig, vaag. Verveling. Het is er en het gaat niet weg. En soms is er verveling waarvan ik hoop dat ze lang om me heen blijft hangen. O

Alleen

"Loneliness is a state, marked by a sense of isolation. One feels that something is missing. It is possible to be with people and still feel lonely—perhaps the most bitter form of loneliness.  Solitude is the state of being alone without being lonely. It is a constructive state of engagement with oneself. Solitude is desirable, a state of being alone where you provide yourself wonderful and sufficient company".    ~ Psychology Today Als ik zo'n jaar of 12 ben lees ik het boek 'Alleen op de wereld' van Hector Malot. Wie kent 'Alleen op de wereld' niet? Wij hebben thuis een versie met op de kaft een afbeelding van hoofdpersoon Remi. Hij draagt stoer een harp om zijn schouder. Naast hem een hondje dat blij rond zijn voeten danst. Het beeld geeft me een licht gevoel, avontuurlijk.        Maar de inhoud is niet zo avontuurlijk. Remi is namelijk alleen, alleen op de wereld, nou ja naast de hond dan. En alleen, is

Flow

Zolang ik me kan herinneren ben ik op zoek naar flow. In het alledaagse leven, in mijn werk, in opleidingen, in contact met mensen. Wat is flow? Ik weet hoe flow voelt. Ik weet onder welke omstandigheden de kans groter is dat flow ontstaat, en vooral weet ik inmiddels wat het tegenhoudt. Hoewel, niet altijd gaat dit op. Flow kan er ineens zomaar zijn. Vroeger noemde ik het piekervaringen, momenten die eeuwig leken te duren en onvergetelijk waren. Nu weet ik dat een piekervaring een specifiek soort bewustzijnsstaat is, vergelijkbaar met flow, maar eerder ingedikt, verstild, geïntensiveerd. Wat is dan flow? Op dit moment bevind ik mij niet in flow, ik ben teveel bezig met copy paste, wat een teken is dat ik analyseer, afstand neem, beschouw, componeer. Dit blog zou ik graag in flow willen schrijven, maar kennelijk houden gedachten over hoe informatief of leuk of interessant dit stukje zou moeten zijn me tegen. Goed, even stop. Mijn ogen sluiten, met mijn aandacht naar mi