Doorgaan naar hoofdcontent

Wu Wei: Non-doing




Practise non-action. Work without doing,


Sinds ik intensief tai chi begon te beoefenen  leeft wu wei in mij. Althans, het verlangen wu wei te leven. Want de 'practise of non-action' is niet zo makkelijk te begrijpen met mijn Westerse mind-set.

Wu Wei is een wezenlijk concept in het Taosime. Het verwijst naar een paradoxale at is meer paradoxaal dan niet-doen en toch doen (handelen). Doen zonder wil en zonder inspanning.

Ik heb geleerd dat als ik iets wil bereiken in mijn leven ik hard moet werken, mijn best moet doen.

Nu is het zo dat ik gezegend ben met een extreem sensitief lichaam en zenuwstelsel. Zodra ik teveel doe en over mijn fysieke grenzen ga krijg ik daar direct last van. Volhouden en doorzetten is voor mijn lichaam een crime.


Als ik te lang blijf volhouden, raak ik overprikkeld en uitgeput en duurt het lang voor ik herstel. Als kind en tiener was dit al duidelijk, maar toen heb ik me daar in mijn onwetendheid tegen verzet en vooral ook mijn lichaam voortdurend geforceerd om maar 'normaal' te zijn. Ik werd geprezen om mijn doorzettingsvermogen en wilskracht, maar mijn lichaam - en geest - bevond zich  in een voortdurende staat van opwinding.



Toen ik in 1997 ziek werd in Kenia en na thuiskomst niet meer herstelde was het gedaan met mijn wilskracht. Geen energie meer over om überhaupt iets te willen, laat staan doen. Diagnose ME/CVS. Dit heeft vijf jaar geduurd. In die periode heb ik intensief kennis gemaakt met het Taoïsme. Niet alleen ben ik begonnen met qigong en later tai chi, ook las ik veel over de Tao. En de Tao van Poeh herlas ik en herlas ik.



De vraag die me bezig hield was 'hoe kan ik iets doen zonder al te veel inspanning. Hoe kan ik doen zonder mijn wil te gebruiken'.  De kiem van Wu wei.Nadat ik maanden helemaal niks kon doen behalve op bed liggen, begon ik met wandelen. Ik leerde mijn energie te verdelen, zonder inspanning te lopen, niet haasten, mijn voeten voelen, het ritme van mijn ademhaling volgen. Stap voor stap mijn lichaam opnieuw te gebruiken. Over die periode heb ik samen met Emily Kocken (kunstenares en schrijfster) project gedaan met de naam (moe).



Nu ben ik 17 jaar verder en is Wu wei een integraal onderdeel van mijn leven. De vraag is op dit moment is letterlijk 'how to work without doing'. Als zzp'er 'moet' ik er op uit, netwerken, mezelf zichtbaar maken, adverteren, actief zijn. Maar goed, hoe kan ik dit allemaal doen zonder teveel mijn best te doen, zonder moeite, zonder continu mijn wilskracht in te zetten, meer in flow te zijn.


Ik bevind me dagen achter de laptop op zoek naar manieren om mezelf op het net te promoten en voel dat mijn lichaam protesteert. Niet alleen besteed ik daar teveel tijd aan maar ook voel ik dat ik teveel doe. Ik kijk te ingespannen op het scherm, op zoek naar plekken waar ik ineens mijn slag kan slaan. Goed, de afgelopen week was te weinig wu wei, maar vandaag staak ik alle activiteiten, ga ik wandelen en taichi doen en me verbinden met de natuur. Mijn wil mag rusten en mijn lichaam ook.


Maandag nieuwe poging met hernieuwde practise. Rest mij een citaat te delen wat me iedere dag weer herinnert aan de staat van zijn van wu wei..



 "Wu wei refers to the cultivation of a state of being in which our actions are quite effortlessly in alignment with the ebb and flow of the elemental cycles of the natural world. It is a kind of “going with the flow” that is characterized by great ease and awake-ness, in which - without even trying - we’re able to respond perfectly to whatever situations arise".

Reacties

Populaire posts van deze blog

Lof der Verveling

“Onmisbaar is de verveling die het zelf bewust laat voortbestaan, om daarin een bron van inspiratie te vinden. Juist omdat zij leeg is, een vacuüm vormt, stroomt er veel op haar toe en trekt zij van alles aan: ongedachte gedachten, onvoorziene ontmoetingen, verrassende ervaringen, nieuwe voorstellingen, gedurfde ideeën, verbanden, samenhangen die plotseling 'zin geven'”. - Wilhelm Schmidt. In mijn leven bestaan er verschillende vormen van verveling. De ongemakkelijke, waarbij het onmogelijk lijkt om maar iets  vinden dat belangwekkend genoeg is om te doen, maar ik toch blijf zoeken naar een activiteit. De licht melancholische, waarin ik me lusteloos en richtingloos voel en ik verval tot inertie. De existentiële waarin het hele leven als zodanig op momenten vervelend lijkt. Been there, done that. Why move? Zeurderig, klaaglijk, mistig, vaag. Verveling. Het is er en het gaat niet weg. En soms is er verveling waarvan ik hoop dat ze lang om me heen blijft hangen. O

Alleen

"Loneliness is a state, marked by a sense of isolation. One feels that something is missing. It is possible to be with people and still feel lonely—perhaps the most bitter form of loneliness.  Solitude is the state of being alone without being lonely. It is a constructive state of engagement with oneself. Solitude is desirable, a state of being alone where you provide yourself wonderful and sufficient company".    ~ Psychology Today Als ik zo'n jaar of 12 ben lees ik het boek 'Alleen op de wereld' van Hector Malot. Wie kent 'Alleen op de wereld' niet? Wij hebben thuis een versie met op de kaft een afbeelding van hoofdpersoon Remi. Hij draagt stoer een harp om zijn schouder. Naast hem een hondje dat blij rond zijn voeten danst. Het beeld geeft me een licht gevoel, avontuurlijk.        Maar de inhoud is niet zo avontuurlijk. Remi is namelijk alleen, alleen op de wereld, nou ja naast de hond dan. En alleen, is

Flow

Zolang ik me kan herinneren ben ik op zoek naar flow. In het alledaagse leven, in mijn werk, in opleidingen, in contact met mensen. Wat is flow? Ik weet hoe flow voelt. Ik weet onder welke omstandigheden de kans groter is dat flow ontstaat, en vooral weet ik inmiddels wat het tegenhoudt. Hoewel, niet altijd gaat dit op. Flow kan er ineens zomaar zijn. Vroeger noemde ik het piekervaringen, momenten die eeuwig leken te duren en onvergetelijk waren. Nu weet ik dat een piekervaring een specifiek soort bewustzijnsstaat is, vergelijkbaar met flow, maar eerder ingedikt, verstild, geïntensiveerd. Wat is dan flow? Op dit moment bevind ik mij niet in flow, ik ben teveel bezig met copy paste, wat een teken is dat ik analyseer, afstand neem, beschouw, componeer. Dit blog zou ik graag in flow willen schrijven, maar kennelijk houden gedachten over hoe informatief of leuk of interessant dit stukje zou moeten zijn me tegen. Goed, even stop. Mijn ogen sluiten, met mijn aandacht naar mi